Traduzioni in gregoriano

  ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ გვიყვარდეს

 

ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ გვიყვარდეს, 

ამაოა და უმომავლო სხვა დანარჩენი.

დილაადრიან თვალში გეცემა

ყავის ფინჯანი, ბებერი ფიჭვი,

ოხშივარი მიწის ბელტების 

და ყინვაში შენი სუთქვის ამონაორთქლი,

როცა მანქანას გამოაღებ ცივი ხელებით.

შეიძლებოდა ეს ყოველი არ მოსწვდენოდა თვალის ნაპირებს. 

იყო ზაფხულიც, ჩარჩენილი ცხელ მოყავისფრო მოგონებად 

მოჭრილ ტოტების.

 

ადამიანთა სახეები ხსოვნად იქცევა;  

დადუმებულ ნაფლეთებად - მგრგვინავი ხმები;

კბილები მხოლოდ შეიცნობენ არაფრის გემოს,

რაც ავიწყდებათ,

როგორც სჩვევიათ კარიბჭეებს გულმავიწყობა.

 

ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ გვიყვარდეს,

როცა შვილებს ხორციდან ვიგლეჯთ ბედნიერები,

თან ვლაპარაკობთ სიყვარულზე დაუსრულებლივ

გულდაწყვეტილნი, მხდალები და გალექებულნი,

თან თვალები გვიბრჭყვიალებს ელექტრონულ ყვავილებივით

და ხელისგულზე კანარის ჩიტს ვეჩურჩულებით

 

ვით გაუგზავნოს ვინმეს კოცნა ჰაეროვანი.

 

ვერ გავასწორებთ სურნელოვან რტოს 

გაშმაგებული ხელისშეხებით,

თუგინდ ათასგზის დაეპირო,

ვერ მოაშორებ სევდის რიდეს სახიდან შენს შვილს.

 

ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ გვიყვარდეს 

უკანასკნელ ფარულ სპაზმამდე,

რომელსაც ვერვინ ვერ შეგვამჩნევს

და იმ ღიმილად გარდავაქცევთ,

სიკვდილის წინ სიამისგან რომ გვეფინება, 

თითქოს წყალს ვერთვით.

 

დაგემოწმება უთვალავი ვარსკვლავთა დასი,

როცა იტყვიან ერთხელ შენს ძვლებზე გადავლილი ანცი ქარები:

იყო მომლხენი და უყვარდა; იქნებ არცა თქვან 

და სამუდამოდ დაგივიწყონ 

ვით არაფერი.

ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ გვიყვარდეს

იაგუარის უღონობი სცენაა მწარე 

ამ მზისქვეშეთში სხვა დანარჩენი.  

 

Possiamo soltanto amare 

Possiamo soltanto amare, 

il resto non conta, non funziona.

 

Al mattino appaiono la tazza, 

il vecchio pino, le zolle umide,

il fumo dell’alito mentre apri l’auto nel gelo.

Potevano non apparire, non arrivare 

più qui alla riva degli occhi.

 

E l’estate c’era, c’è, nella calda 

bruna memoria dei rami tagliati.

I visi diventano ricordi, le voci gridate 

stracci silenziosi,

i denti conoscono il sapore del niente

e l’oblio che ha portici e portici infiniti.

 

Possiamo soltanto amare

strappandoci felicemente figli dalla carne,

parlando d’amore continuamente 

ubriachi, feriti, vili, 

ma con gli occhi lucenti come laser

di fiori splendidi 

e il canarino nel palmo della mano,

 

mormorare come dare baci nell’aria.

 

Il rametto profumato non si raddrizza 

con i colpi della nostra ira,

lo sguardo di tuo figlio 

non perde il velo di tristezza

se glielo togli mille volte dal viso.

 

Possiamo soltanto amare 

fino all’ultimo nascosto spasmo che nessuno vede

e diviene quella specie di sorriso 

che si ha nell’abbraccio finalmente

di morire come scendendo nell’acqua.

 

Le stelle a miriadi saranno testimoni

e i venti passati una volta accanto 

sulla gioia profonda delle ossa diranno:

era fatto di allegria, amava, 

oppure diranno niente

e poi niente per sempre.

 

Possiamo soltanto amare

il resto è il teatro amaro 

dell’impotenza sotto il sole giaguaro.


 

რიბირაბო, ტოსკანა

 

ნუ მომაშორებ თვალებიდან 

ვერცხლის ხელებს -

 

რიჟრაჟის ბინდ-ბუნდს,

როცა ჯერ ისევ მშვიდად სძინავთ

ხეხილის ბაღებს,

 

ავტობანებს მოცლილობის საათი უდგათ,

 

ლურჯი სხივები დაადგებათ მდუმარ  ჭაობებს.

 

მთების ქედები ქალებს ჰგვანან,

თითქოს სიზმარში გვერდი უცვლიათ,

 

არეცოს შემდეგ თეთრი გზები

სიენისკენ გაივაკებენ.

 

ნუ ამართმევ ქუთუთოებქვეშ

ჰაერის ორ ლოდს,

 

უკანასკნელ მთვარეთა მზირალს.



Primissima alba, Toscana

 

Non levarmi dagli occhi 

le mani d’argento -

        

la foschia dell’alba

quando non emergono ancora 

i frutteti

 

l’ora vuota dell’autostrada

 

i primi riflessi azzurri sulla palude.

 

La schiena di colline come una donna

che si gira nel sonno

 

le strade bianche che dopo Arezzo cercano

Siena.

 

Non levarmi da sotto le palpebre 

queste due pietre d’aria,

 

la vista delle ultime lune 




თუ მომეხვევი, გამოვიხმობ 

ყველა კუნჭულს ჩემი სხეულის

იმ მირიადი ვარსკვლავებიდან,

 

რომლებშიც იწვის მიმობნეული.

 

                                  თუ მომეხვევი,

გამამთლიანებ და დავბრუნდები. 

 

  

Se tu mi abbracci

io richiamo tutte le vie

del mio corpo

 

da tutte le stelle in cui brucia

disseminato

 

      se mi abbracci

mi fai intero, ritornato